Εξήγηση της λειτουργίας του εγκεφάλου

Είναι γνωστή η λειτουργία του εγκεφάλου αλλά σε λίγους πρωτοπόρους επιστήμονες. Και πρώτα απ’ όλα πρέπει να έχει κανείς εγκέφαλο για να ξέρει πως λειτουργεί! Ο εγκέφαλος κατασκευαζεται βασικα σαν ένα χύμα νευρωνικο δίκτυο. Καθε νευρωνικο κυτταρο συνδεεται με τα γειτονικα του με πανω απο 10000 προεκβολες και συναψεις τυχαία και υπάρχουν 1 τρις νευρωνικα κύτταρα στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Οι συναψεις κατά την αποψη μου από παλια δεν παιζουν κανενα ιδιαιτερο ρολλο στην λειτουργια του εγκεφαλου όπως νομιζουν ολοι οι ψυχιατροι και οι ψυχολογοι και οι νευρολογοι. Απλως είναι μια επιβιωτικη εφευρεση της φυσεως με καποιες επιβιωτικες μεταλλαξεις ηδη από 650 εκ. χρονια πριν με αποτελεσμα τα νευρωνικα κυτταρα κατα την ανελειξη τους να αναζητουν οι διακλαδωσεις των τις γειτονικες των και να συνδεονται σχηματιζοντας αγωγιμο δικτυο γεγονος επιβιωτικο διοτι μονο ετσι ειναι λειτουργικος ακομα και ενας πρωτογονος εγκεφαλος με ελαχιστα κυτταρα. Το δικτυο αυτό είναι δενδροειδες φυγοκεντρο για τα κινητηρια νευρα και δενδροειδες κεντρομολο για τα αισθητηρια εξω. Ετσι εχουμε ένα νευρωνικο εμπειρικο ολιστικο υπερδικτυο το οποιο εκπαιδευεται εμπειρικα με την αναδραση μεταξυ αισθητηριων και κινητηριων νευρων ηδη από την εμβρυικη ηλικια. Μεσολαβει παντα το κεντρο του πονου που είναι μια άλλη απαραιτητη εφευρεση της φυσεως επιβιωτικη παλι με επιβιωτικες μεταλλαξεις επιτευχθησα πριν 650 εκ. χρονια που φροντιζει ώστε να κρατιομαστε ακεραιοι και ζωντανοι θελοντας και μη και να αντιδρουμε στα ερεθισματα.

Το αν λειτουργει ετσι ο εγκεφαλος αρκει να κανει κανεις ένα μοντελο με λιγους βρογχους 2 αισθητηρια και 2 κινητηρια νευρα και να αναλυσει το δικτυο στον υπολογιστη. Και πραγματι λειτουργει συμφωνα με έναν φιλο ηλεκτρονικο που παρακολουθησε το συνεδριο στο Οσλο για τον εγκεφαλο το 2005.

Η επιδραση των χημικων ουσιων ηρεμηστικων η τονοτικων είναι ομοιομορφη σε ολες τις συναψεις και δεν λυνουν κανενα προβλημα. Με την εμπειρια και το βιωμα βλαπτεται ο ανθρωπος και αγχωνεται και μονο με την αντιθετη εμπειρια μπορει να βοηθηθει και να ηρεμησει δηλ. ειναι θεμα ενοχης και απενοχοποιησης συνηθως διοτι ο εγκεφαλος του ανθρωπου είναι κατ εξοχην κοινωνικος και το αγχος κοινωνικο ρευστο. Η μνημη αποθηκευεται στους νευρωνικους βρογχους ολιστικα και ιδιαιτερα στα σημεια εισοδου και εξοδου του σηματος στον εγκεφαλο. Οι συναψεις απλως μπορουν να συμμετεχουν στην εμπειρικη αγωγιμοτητα κάθε κλαδου του κάθε βρογχου.

Ο εγκέφαλος λειτουργεί δεχόμενος συνεχώς σήματα από το περιβάλλον και το σώμα ευχάριστα ή δυσάρεστα λίγο ή πολύ και απαντά δίνοντας εντολές κυρίως στους μυς κλπ προς διαχείριση του τι αισθάνεται(αποφυγή πόνου , επίδιωξη ευχαρίστησης). Λειτουργεί περίπου όπως ένας επεξεργαστής (τσιπάκι) με εκατομμύρια τρανζίστορ , με πολλά ηλεκτρόδια εισόδου-εξόδου. Αν του δώσεις τάση σε δύο ηλεκτρόδια σου επιστρέφει ηλεκτρικά σήματα σε άλλα σε κλάσμα sec ή σε πολλές ώρες , αν επαναλάβεις το ίδιο πείραμα θα απαντήσει τελείως διαφορετικά σε άλλο χρόνο διότι τώρα πολλά τρανζίστορς είναι μπλοκαρισμένα (πύλες ανοιχτές – κλειστές).

Το ίδιο κάνει και ο εγκέφαλος με άλλο τρόπο οπως ειδαμε. Γι αυτό λεν οι αφελείς και οι ανόητοι κυρίως θρησκευόντες ότι δεν ισχύει η σχέση αιτίου-αποτελέσματος στον εγκέφαλο , ή ότι τα πειράματα της επιστήμης δεν πιάνουν.

Όταν περνούν σήματα από μια νευρική ίνα αυτή γίνεται καλύτερος αγωγός και τα επόμενα σήματα περνούν ευκολότερα. Σ’ αυτό βασίζεται όλη σχεδόν η λειτουργία του εγκεφάλου (μνήμη , εμπειρία , συνειρμοί , μάθηση κλπ)

Τα σήματα άγονται ηλεκτροχημικά με θετικά ιόντα όπως ο ηλεκτρισμός στους αγωγούς με τα ηλεκτρόνια. Οι ίνες είναι μονωμένες ιοντικά με τα λιπώδη ελυτρα.
Όταν φθάνει στον εγκέφαλο ένα σήμα διακλαδίζεται κυρίως στις πιο ενισχυμένες ίνες όπου το σήμα περνάει ευκολότερα. Μετά από διακλαδώσεις και εσωτερικές ανακυκλώσεις (σκέψη) , σε συνδυασμό και με άλλα σήματα καταλήγει σε μια συνισταμένη απάντηση προς τους μυς. Αν το σήμα ήταν δυσάρεστο και η απάντηση το μείωσε ισχυροποιείται η σύνδεση μεταξύ δικτύου ινών αισθήματος και ινών απάντησης.

Ο εγκέφαλος οργανώνεται ενισχύοντας και αποδυνανωνοντας νευρωνες με την εμπειρία. Η σκέψη είναι ανακύκλωση εσωτερική σημάτων χωρις εντολες σε κινητηρια νευρα. Τα συναισθήματα λειτουργούν με 60 νευροπεπτίδια (και στα ζώα με λιγότερα). (ΓΑΙΟΡΑΜΑ). Η σκέψη είναι αναπόλησης ή προετοιμασία ομιλιας ή πραξεων, (δρασεως).

Κάθε ερεθισμα ή σκεψη κλπ εχει υλικο αντικτυπο στον εγκεφαλο. (κραδασμοι η κυματα θετικων ιοντων στους νευρωνες. Οι σχιζοφρενικές διευρυμένες κοιλιες στον εγκεφαλο προκαλούνται απο υπερβολικη ενοχοποιηση αρα και αγχος(ιδιως λογω ψυχιατρικου εγκλωβισμου) που αναγκάζει τον εγκεφαλο να λειτουργεί σε υψηλές ιοντικές τασεις λογω κινδυνου. Ένα τσιπακι που δουλευει σε ένα βολτ αν το βαλεις στα εικοσι θα δουλεψει γρηγοροτερα αλλα μπορει και να καει. Το ίδιο παθαίνει και ο εγκέφαλος . Νευρικά έντονα ερεθίσματα που δεν μπορούν να εκτονωθούν λόγω αντιφατικών ερεθισμάτων από οικογένεια και ψυχίατρους προκαλούν την ψυχωτική ευφυΐα και άγχος και τελικά ισως αλλοιώσεις στον εγκεφαλο. Υπάρχουν αποδείξεις ότι η ανατομία και η υφή του εγκέφαλου τροποποιείται ανάλογα με τα βιώματα και τις απασχολήσεις κλπ. Η ακυρωση του λογου και του δικαιωματος διαθηκης στερει την κοινωνια απο την αποκαλυψη των αιτιων των παθησεων αυτων.

Εκατομμύρια βήματα προόδου όλων των επιστήμων μας πείθουν ότι υπάρχουν σε όλα αιτίες αν και πάντα θα αγνοούμε διάφορα και αυτό δεν σημαίνει ότι ο Χριστός ηταν θεός ούτε οτι οι σχολαστικές λεπτομέρειες της ορθοδοξίας είναι αλήθειες αντικειμενικές (και όχι αλλου δόγματος) .

Άλλωστε για ολες τις πραξεις μας υπάρχουν αιτίες (Χαρτοκολης καθ. Ψυχ.) και η θρησκευτικοτητα εδραζεται κυριως στον κροταφικο λοβο που είναι το κεντρο του μυστικισμου και προεκυψε παλι σαν επιβιωτικο πλεονεκτημα με άλλες πλεονεκτικες μεταλλαξεις που βοηθουσε τους προγονους μας να αντιμετωπιζουν τον κινδυνο θανατου στις συμπλοκες και στις μαχες. Το θρησκευτικο η μυστικιστικο ενστικτο το βλεπουμε και στα ζωα στα ντοκυμαντερ οπου η ομαδα καποιου σκοτωμενου συντροφου στεκεται πολύ ωρα γυρω του σιωπηλη όπως οι ανθρωποι στις κηδειες. Αλλα είναι δυνατον να αποφυγει τις πλανες τις θρησκευτικες ο ανθρωπος με την κατανοηση των ανωτερω επιστημονικων δεδομενων της θεωριας της εξελιξης.